Fingerfood voor marketeers en de dopamine jagers van Netflix

Onze Ooster buren hebben na de briljante primeur van de zelf-geknutselde Adidas break-free film waarover ik eerder een blog schreef, een nieuwe creatieve storm. Netflix wist de Duitse bevolking over de zeik te krijgen met een als curry worst vermomde vinger. De campagne ter promotie van de nieuwe Netflix serie ‘Santa Clarita Diet is uiteraard een horror serie met een laagje comedy, waarin onder meer de ET bekendheid Drew Barrymore speelt. Nu ben ik zelf geen overdreven fan van horror series, maar na deze advertentie staat het toch op mijn Netflix watch list. Eerst maar eens de laatste aflevering van House of Cards afkijken en dan op naar de volgende serie.

In Duitsland heeft de buitenreclame o.m. op de Potsdamer Platz gehangen, toch een beetje het Times Square van Berlijn, en daarmee cultureel gezien een van de meest gevoelige plekken om het andere culturele Duitse symbool ‘de currywurst’ te tonen. Door klachten van het Duitse volk werd Netflix gedwongen te stoppen met deze campagne voor de nieuwe serie. Ik vraag mij af of de Duitse Netflix marketeers vol polonaise de carnaval in gingen of het een tranendal van verbeten marketeers geworden is. Tijd voor een analyse.

Netflix staakt campagne
In het persbericht van Netflix stond vermeld dat de Duitse reclame code commissie (Werberat.de) Netflix gesommeerd had om de campagne te stoppen. De meer dan 50 klachten die binnengekomen waren gingen vooral over de onsmakelijkheid en feit dat de reclame ongeschikt zou zijn voor kinderen. Netflix moest de campagne in de komende dagen verwijderen. Dat lijken zware woorden en een zware sanctie, maar ik vraag mij af of die ‘komende dagen’ misschien wel samenhing met het einde van de reguliere hangtijd en het dus helemaal niet zo’n zware straf was.

Locatie gebonden mediumtype gaat nationaal
Het knappe van deze actie is dat de bedenkers van deze OOH met een lokale campagne aandacht hebben weten te krijgen in heel Duitsland. We waren dan ook benieuwd of de campagne zijn uitwerking heeft gehad op online gedrag. Daarvoor hebben we naar het online zoekgedrag gekeken. In de afbeelding zie je een flinke piek in zoekopdrachten na 2 feb ontstaan, die ongetwijfeld door de start van de campagne komt. De verhoogde interesse houdt na de piek aan en er is rond 21 februari een nieuwe piek. De tweede piek hangt samen met de ophef over de campagne. Over het exacte aantal bezoekers heb ik geen informatie, maar dit ziet er best rendabel uit. De analyse is gedaan op webbezoekers in Duitsland met als zoekwoord “Santa Clarita Diet”.

Shockerende reclames aanjagers van dopamine
Netflix is niet de eerste die gebruik maakt van reclames in het wat heftigere spectrum en zal zeker ook niet de laatste zijn. De oudere garde zal vast nog de reclame van Benneton met de kleding van een doodgeschoten Bosnische soldaat herinneren (1994). Ik ben denk ik niet de enige die deze buitenreclame na 30 jaar nog uitstekend weet te herinneren. Bij mij is deze reclame-uiting in ieder geval in het geheugen gegrift, mede dankzij de hoeveelheid door shockeffect veroorzaakte dopamine. Onder de evenaar is de Australische overheid bezig met shockerende reclames om rijden met een slok op te ontmoedigen. Ik ben benieuwd wat ouders van Australische kinderen over de onderstaande uiting te klagen hebben.

De vraag is waar hier de grens ligt, niet commerciële partijen lijken hierin verder te kunnen gaan dan de commerciële. Waar ligt de grens tussen realisme (zoals zwarte longen door het roken) en optimisme? Er is zeker wat voor te zeggen dat overheden (en goede doelen) om hun punt duidelijk te maken meer moeten kunnen doen dan de commerciële sector. Je gaat niet snel klagen over verschrikkelijke beelden van aangetaste longen als ouder zijnde. De scheidslijn tussen wat wel maatschappelijke verantwoord is en wat niet lijkt mij in beide gevallen in ieder geval akelig dun.

What about Netflix?
En Netflix dan? De campagne is verwijderd, maar aan de cijfers te zien is er door de ophef een flink aantal extra zoekopdrachten voor de geadverteerde serie geweest. Ik zal niet alle adverteerders aanjagen om horror en dood de ether in te jagen. Toch is het juist dit soort spraakmakende reclames wat het vakgebied leuk maakt.
Toch?

Martin Leeflang

Martin Leeflang

Founder

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief